انسان ها برای خوشبختی و سعادت خود و فرزندانشان، شب و روز تلاش می کنند تا آرامش خود و خانواده شان را تامین کنند. اما بعضی موفق نمی شوند که یک زندگی آرام و بی دغدغه را در کنار خانواده شان داشته باشند.

هرکس در خانواده، برای خودش راهی را انتخاب می کند. فرزندان به سخنان والدین توجهی ندارند. گاهی فرزند سالاری یا مرد سالاری و یا زن سالاری است. گاهی زن و یا مرد از نظر فکری و رفتاری با همسر خانواده و فرزندان ناسازگار است و به جای آنکه خانه، یک محل امن و آسایش و به تعبیر قرآن دارالسلام (سرای سلام و سلامتی و امن) باشد، دارالتخاصم ¹ (سرای دشمنی، کینه و نفرت) می شود. ریشه این اختلاف روش ها و بینش ها در چیست؟ آیا می توان به خانه یک رنگ زیبایی الهی داد و خانواده حق محور باشد و به جای خارهای دشمنی و نفرت، گل های عشق و محبت و صفا کاشت؟ همه هماهنگ و همساز باشند؟ یا این غیرممکن است؟